  |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
||
| คำกริยาคล้อยตามคือคำกริยาที่เกิดร่วมกับหน่วยคำที่แสดงบุรุษพจน์และการณ์ลักษณะแต่ | ||||
| ไม่รวมหน่วยคำที่แสดงตำแหน่งจุดหมาย เช่น ให้ ยืม ถาม บอก เป็นต้น ท่ามือกริยาจะคล้อยตาม | ||||
| บุรุษและพจน์ของคำนามที่เป็นประธาน และ/หรือ คำนามที่เป็น กรรม (Padden 1990 :119-120) | ||||
| คำกริยาคล้อยตามในภาษามือไทยเป็นสกรรมกริยา ในบางครั้งเป็นทวิกรรม ท่ามือกริยาจะคล้อยตาม | ||||
บุรุษและพจน์ของคำนามที่เป็นกรรมตรงและ/หรือคำนามที่เป็นประธาน และอาจรวมลักษณนาม |
||||
| ของกรรมตรงในกรณีที่เป็นทวิกรรม ท่ามือคำกริยาคล้อยตามไม่เกิดร่วมกับหน่วยคำที่แสดง ตำแหน่ง | ||||
| จุดหมาย แต่ใช้พื้นท ี่ในเชิงวากยสัมพันธ์ (syntactic space) เพื่อแสดงทิศทางการกระทำกริยา คือ | ||||
| จากประธานไปยังกรรม หรือจากกรรมไปยังประธาน | ||||
| ตัวอย่างเช่น
|
 |
|||
ในกรณีที่เป็นสกรรมกริยา โครงสร้างวากยสัมพันธ์เป็นดังนี้ |
||||
 |
||||
| หรือ | ||||
|
||||
 |
||||
| ในกรณีที่เป็นสกรรมกริยา โครงสร้างวากยสัมพันธ์เป็นดังนี้ | ||||
 |
||||
| หรือ | ||||
 |
||||
| หรือ | ||||
 |
||||
ตัวอย่างเช่น |
||||
|
|
|||
